നമ്മളെയൊക്കെ ആവേശത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിൽ എത്തിച്ച ആ ‘ഡൈ ഹാർഡ്’ നായകൻ, ഇന്ന് വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ പതറുന്നതും പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ മുഖം തിരിച്ചറിയാൻ പ്രയാസപ്പെടുന്നതും ചിന്തിക്കുമ്പോൾ തന്നെ നെഞ്ചിലൊരു ഭാരം വന്നു നിറയും. സിനിമയിൽ ഏതൊരു വില്ലനെയും തകർത്തെറിയുന്ന ബ്രൂസ് വില്ലിസിന് പക്ഷേ, ‘മറവി’ എന്ന ഈ നിശബ്ദ ശത്രുവിനെ തടയാനാകുന്നില്ല. ഡിമെൻഷ്യ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തെ മാറ്റിമറിക്കുമ്പോൾ, ആ വേദന പങ്കുവെക്കുന്ന ഭാര്യ എമ്മയുടെ വാക്കുകൾ വായിക്കുമ്പോൾ കണ്ണുനിറയാത്തവരുണ്ടാകില്ല.
സത്യത്തിൽ, ഒരാൾ നമ്മളെ പതുക്കെ പതുക്കെ മറന്നു തുടങ്ങുക എന്നത് എത്ര വലിയ നോവാണ്! പക്ഷേ അവിടെയാണ് സ്നേഹത്തിന്റെ കരുത്ത് നാം കാണുന്നത്. തന്റെ ഭർത്താവിനെ വെറുമൊരു രോഗിയായല്ല, മറിച്ച് ഇപ്പോഴും സ്നേഹം അർഹിക്കുന്ന തങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവനായി ചേർത്തുപിടിക്കുന്ന എമ്മയും മക്കളും ലോകത്തിന് നൽകുന്നത് വലിയൊരു പാഠമാണ്. “പഴയ ആ മനുഷ്യനല്ലായിരിക്കാം ഇന്ന് അദ്ദേഹം, എങ്കിലും ഞങ്ങളുടെ സ്നേഹത്തിന് മാറ്റമില്ല” എന്ന് അവർ പറയുമ്പോൾ, സ്നേഹിക്കാൻ ഓർമ്മകൾ വേണമെന്നില്ല, ആ സാമീപ്യം മാത്രം മതിയെന്ന് നമുക്ക് തോന്നിപ്പോകും. ഇതിന്റെ ഭാഗമായാണ്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണശേഷം തലച്ചോറ് പഠനങ്ങൾക്കായി വിട്ടുനൽകാൻ കുടുംബം തീരുമാനിച്ചത്. ഫ്രണ്ടോ ടെമ്പറൽ ഡിമെൻഷ്യ (FTD) എന്ന ഈ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ പഠിക്കാൻ ഇത് സാധിക്കും. സ്വന്തം പേരും കുടുംബത്തെയും മറന്നുള്ള മരണം ആർക്കും ഉണ്ടാവരുതെന്ന് എമ്മ പറയുന്നു.
ജീവിതം ചിലപ്പോൾ സിനിമയേക്കാൾ കടുപ്പമേറിയ തിരക്കഥകൾ നമുക്കായി കരുതിവെക്കാറുണ്ട്. ലോകത്തെ വിറപ്പിക്കുന്ന പോരാളിയായി നാം കണ്ട ബ്രൂസ് വില്ലിസ് ഇന്ന് നിശബ്ദനായിരിക്കാം. പക്ഷേ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബം നൽകുന്ന സന്ദേശം വ്യക്തമാണ്: രോഗം ഒരാളുടെ ഓർമ്മകളെ മായ്ച്ചുകളഞ്ഞേക്കാം, എന്നാൽ അവർ നൽകിയ സ്നേഹത്തെയോ അവരോടുള്ള നമ്മുടെ കടപ്പാടിനെയോ മായ്ക്കാൻ അതിനാവില്ല.
